بسم الله الرحمن الرحیم
جسم و روح شباهت
ها و تفاوت هایی دارند :
مثلا تفاوت در
ظرفیت : روح ظرفی است که پر نمی شود ، اما جسم با خوردن چند لقمه غذا پر می شود و
محدود است .
و شباهت در بیمار شدن ، گرسنه شدن و خسته شدن و
... .
غذای روح ، علم
است و حکمت است و ایمان است و یقین .
حضرت علی (ع) می
فرمایند : « به سرگرم شدن به حکمت و فکر های نغز و دلپذیر ، افسردگی روح را درمان
کنید . »
به هم خوردن
تعادل مزاج هر یک از این دو بعد ، پیامد هایی دارد . مثلا در مورد جسم ، باید
تعادل خواب ، خوراک و ... رعایت شود . و در مورد روح باید میزان محبت کردن ، محبت
دیدن ، ایمان ، اعتقاد و اخلاق و ... باید رعایت شود . که اگر هر یک از این ها
رعایت نشود ، جسم یا روح به مشکل بر می خورند .
بعضی افراد در خود احساس ناراحتی می کنند ولی
علت آن را نمی یابند ، می بینند تمام وسائل زندگی و رفاه فراهم است ، ام آب خوش از
گلویشان پایین نمی رود . این اشخاص باید بدانند که علاوه بر نیاز مادی ( مثل ،
خورد و خوراک ، خواب و ... ) نیاز مهمتری دارند و آن نیاز و احتیاجات معنوی است . و
این حسی که در او ایجاد شده ، به خاطر برآورده نشدن این نیاز معنوی است . و این
افراد باید قبول کنند که « ایمان » یکی از حوائج فطری و تکوینی است و حتی بالاترین
نیاز ما است . « هر کس به ایمان کامل رسید و خدا را مشاهده کرد ، معنای لذت را می
فهمد »
آیه قرآن : « بدان که تنها با یاد خدا و ذکر
خدا است که جان ها آرام می گیرند و قلب احساس آسایش می کند »
امیر المومنین حضرت علی (ع) می فرماند : «
خداوند ذکر خودش و یاد خودش را مایه ی جلا و روشنی دلها قرار داده ، به این وسیله
گوش ، با و چشم ، بینا و دل ، مطیع و آرام می گردد »
بسم الله الرحمن الرحیم