بسم الله الرحمن الرحیم
(و برخى از مردم، خريدار سخنان بيهوده و سرگرم كننده اند، تا بى هيچ علمى، (ديگران را) از راه خدا گمراه كنند و آن را به مسخره گيرند؛ آنان برايشان عذابى خوار كننده است)
از ديدگاه اسلام، آهنگ هايى كه متناسب با مجالس فسق و فجور و گناه باشد و قواى شهوانى را تحريك نمايد، حرام است، ولى اگر آهنگى مفاسد فوق را نداشت، مشهور فقها مى گويند: شنيدن آن مجاز است.
امام باقر عليه السلام فرمود: غنا، از جمله گناهانى است كه خداوند براى آن وعده ى آتش داده است، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ .... «1» بنابراين غنا، از گناهان كبيره است، زيرا گناه كبيره به گناه ى گفته مى شود كه در قرآن به آن وعده ى عذاب داده شده است.
در سوره ى حج مى خوانيم: «وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ» «2» از سخن باطل دورى كنيد. امام صادق عليه السلام فرمود: «مراد از «قول زور» آوازه خوانى و غناست». «3»
از امام صادق و امام رضا عليهم السلام نيز نقل شده كه يكى از مصاديق «لهو الحديث» در سوره ى لقمان، غنا مى باشد.
در روايات مى خوانيم: «4»
* غنا، روح نفاق را پرورش مى دهد و فقر و بدبختى مى آورد.
* زنان آوازه خوان و كسى كه به آنها مزد مى دهد و كسى كه آن پول را مصرف مى كند، مورد لعنت قرار گرفته اند، همان گونه كه آموزش زنان خواننده حرام است.
* خانه اى كه در آن غنا باشد، از مرگ و مصيبت دردناك در امان نيست، دعا در آن به اجابت نمى رسد و فرشتگان وارد آن نمى شوند. «5»
آثار مخرّب غنا
1. ترويج فساد اخلاق و دور شدن از روح تقوا و روى آوردن به شهوات و گناهان، تا آنجا كه يكى از سران بنى اميّه (با آن همه آلودگى) اعتراف مى كند: غنا، حيا را كم و شهوت را زياد مى كند، شخصيّت را درهم مى شكند و همان كارى را مى كند كه شراب مى كند.
برخى انسان ها از راه نوشيدن شراب و يا تزریق هروئین و مرفین می توانند خود را وارد دنياى بى خيالى وبى تفاوتى كنند، برخى هم از طريق شنيدن سخنان باطل و شهوت انگيزِ يك آوازه خوان، غيرت خود را ناديده مى گيرند و در دنياى بى تفاوتى به سر مى برند.
2. غفلت از خدا، غفلت از وظيفه، غفلت از محرومان، غفلت از آينده، غفلت از امكانات و استعدادها، غفلت از دشمنان، غفلت از نفس و شيطان. انسانِ امروز با آن همه پيشرفت در علم و تكنولوژى، در آتشى كه از غفلت او سرچشمه مى گيرد، مى سوزد.
آرى، غفلت از خدا، انسان را تا مرز حيوانيّت، بلكه پائين تر از آن پيش مى برد. «أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ» «6» امروزه استعمارگران براى سرگرم كردن و تخدير نسل جوان، از همه ى امكانات از جمله ترويج آهنگ هاى مبتذل، از طريق انواع وسائل و امواج، براى اهداف استعمارى خود سود مى جويند.
3. آثار زيانبار آهنگ هاى تحريك آميز و مبتذل بر اعصاب، بر كسى پوشيده نيست. در كتاب تأثير موسيقى بر روان و اعصاب، نكات مهمّى از پايان زندگى و فرجام بدِ نوازندگان آلات موسيقى و گرفتارى آنها به انواع بيمارى هاى روانى و سكته هاى ناگهانى و بيمارى هاى قلبى و عروقى و تحريكات نامطلوب ذكر شده كه براى اهل نظر قابل توجّه و تأمّل است. «7»
خواننده ى عزيز!
خداوند، جهان را براى بشر و بشر را براى تكامل و رشد و قرب معنوى آفريد. او جهان آفرينش را مسخّر ما نمود و فرشتگان را به تدبير امور ما وادار كرد. انبيا و اوليا را براى هدايت ما فرستاد و آنان تا سرحدّ مرگ و شهادت پيش رفتند. فرشتگان را براى آدم به سجده وا داشت، روح الهى را در انسان دميد و بهترين صورت و سيرت را به انسان عطا كرد، قابليّت رشد تا بى نهايت را در او به وديعه گذاشت، او را با عقل، فطرت، و انواع استعدادها مجهّز نمود و تنها در آفرينش او، به خود آفرين گفت. «فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ» «8»آيا اين گل سرسبد هستى، با آن همه امتيازات مادّى و معنوى، بايد خود را در اختيار هر كسى قرار دهد؟ امام كاظم عليه السلام فرمود: به هر صدايى گوش فرا دهى، برده ى او هستى. آيا حيف نيست ما برده يك خواننده ى كذائى باشيم؟!
آيا شما حاضريد هر صدايى را روى نوار كاست ضبط كنيد؟ پس چگونه ما هر صدايى را روى نوار مغزمان ضبط مى كنيم؟ عمر، فكر و مغز، امانت هايى است كه خداوند به ما داده تا در راهى كه خودش مشخّص كرده صرف كنيم و اگر هر يك از اين امانت ها را در غير راه خدا صرف كنيم به آن امانت خيانت كرده ايم و در قيامت بايد پاسخگو باشيم.
قرآن با صراحت در سورهى اسراء مى فرمايد: «إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا» «9» گوش و چشم و دل همگى مورد سؤال قرار مى گيرند. آرى انسان بايد نگهبان چشم و گوش و دل خود باشد و اجازه ندهد هر ندايى وارد آن شود. در حديث مى خوانيم: دل، حَرَم خداست، نگذاريد غير خدا وارد آن شود. «10»
اسلام، براى برطرف كردن خستگى و ايجاد نشاط، راه هاى مناسب و سالمى را به ما ارائه كرده است؛ ما را به سير و سفر، ورزش و شنا، كارهاى متنوّع و مفيد، ديد و بازديد، گفتگوهاى علمى و انتقال تجربه، رابطه با فرهيختگان و مهم تر از همه ارتباط با آفريدگار هستى و ياد او كه تنها آرام بخش دلهاست، سفارش كرده است. چرا خود را سرگرم لذّتهايى كنيم كه پايانش، ذلّت و آتش باشد.
حضرت على عليه السلام مى فرمايد: «لا خير فى لذة من بعدها النار» «11»، در لذّت هايى كه پايانش دوزخ است خيرى نيست. «من تلذذ لمعاصى الله اورثه الله ذلا» «12» هر كس با گناه و از طريق آن لذّت جويى كند، خداوند او را خوار و ذليل مى نمايد.
______________________________
(1). كافى، ج 6، ص 431.
(2). حج، 30.
(3). «زور» به معناى باطل، دروغ و انحراف از حقّ است و غنا، يكى از مصاديق باطل است.
(4). اين روايات در ابواب حرمت غنا در مكاسب محرّمه و كتب روايى آمده است.
(5). ميزان الحكمه.
(6). اعراف، 179.
(7). تفسير نمونه، ج 17، ص 19- 27
(8). مؤمنون، 14.
(9). اسراء، 36.
(10). بحار، ج 67، ص 25.
(11). ديوان امامعلى عليه السلام، ص 204.
(12). غررالحكم، 3565.
بسم الله الرحمن الرحیم