بسم الله الرحمن الرحیم






این  دو آیه که به صورت یک شعار اسلامی در آمده ، آزاد اندیشی مسلمانان و انتخابگری آن  ها در مسائل گوناگون را به خوبی نشان می دهد . بسیاری از مذاهب ، پیروان خود را از مطالعه و بررسی سخنان دیگران نهی می کنند ؛ چرا که به دلیل ضعف منطق خویش ، از این می ترسند که منطق دیگران برتری پیدا کند و پیروانشان را از دستشان بگیرد ؛ اما به طوری که  در این آیه خواندیم ، اسلام بندگان راستین خداوند را کسانی معرفی کرده که اهل تحقیقند . نه از شنیدن سخنان دیگران وحشت دارند ، نه تسلیم بی قید و شرط می شوند و نه هر وسوسه ای را می پذیرند . اسلام به کسانی بشارت می دهد که گفتار ها را می شنوند و خوب ترین آن هار ا بر می گزینند . نه تنها خوب را بر بد ترجیح می دهند ، در میان خوب ها هم هر گلی را که بهتر است ، می چینند . اصولا مکتبی که دارای منطق نیرومندی است ، دلیلی ندارد که از گفته های دیگران وحشت داشته باشد و از طرق مسائل آن ها هراس به خود راه دهد . آن ها باید بترسند که ضعیف و بی منطق هستند . در احادیثی که در تفسیر این آیه یا به طور مستقل وارد شده نیز بر این موضوع تکیه فراوان دیده می شود ؛ از جمله در حدیثی از امام کاظم (ع) می خوانیم : « خداوند متعال ، اهل عقل و فهم را در کتابش بشارت داده و فرموده : بندگانم را بشاره ده ؛ آنان که سخنان را می شنوند و از بهترین آن ها پیروی می کنند . » همچنین در روایتی از امیر المومنین  علی  (ع) می خوانیم : « حکمت گم شده مومن است . پس حکمت را فرا گیر ؛ گرچه از اهل نفاق باشد  »

منبع : قرآن ، ترجمه آیت الله مکارم شیرازی به همراه نکات و توضیحات ، سوره مبارکه زمر ، آیه 17 و 18 .