کبوتر حرم

بسم الله الرحمن الرحیم

بگذارید مطلب را با پرسش شروع کنیم . به نظر شما « ارزش شما به عنوان یک انسان ، در چیست ؟» بحث را می خواهیم با عقل و منطق پیش ببریم ، پس لطفا منطقی به قضیه نگاه کنید .

خب مثلا شما در جواب می گویی ارزش من به مال و اموالی که دارم است ، نفر بعد می گوید  ،ارزش من به صورت زیبا و تیپ و قیافه ای که دارم است ، نفر بعد می گوید ارزش من به این است که از یک خانواده اصیل و اسم و رسم دار هستم و نفرات بعد ...

   سوال دیگری مطرح کنیم تا بحث بهتر پیش برود . « نقش خود شما در بدست آوردن این ارزشهایی که می گویید ، چقدر است ؟ » مسلما همه خواهید گفت هیچ نقش و تاثیر در بدست آوردن این امرو نداشتیم ( البته در برخی مسائل انسان هم تاثیر مختصری دارد ، مثل جمع کردن مال و اموال و علت اصلی انسان نیست !!! )

خب حالا به این سوال جواب دهید « شما که نقش به سزایی در بدست آوردن این مسائل نداشتید ، به چه دلیل اینها باید ارزش شما باشد ؟ چرا شمایی که خدادادی زیبا به دنیا آمده ای با ارزش باشی و کسی که خدادادی زیبا نیست ، بی ارزش باشد ؟! » ( با توجه به این که نه شما در کسب این زیبایی تلاش کرده اید و نه کسی که زیبا نیست ، نا زیباییش به خاطر کم کاریش است !!! ) پس عقل حکم می کند که ارزش یک انسان باید به چیزی باشد که خود انسان آن مهم را کسب کرده باشد ، نه اینکه از دیگری به او رسیده باشد (از خدا یا خلق خدا ) .

   حال به این بحث از زاویه ی دیگری نگاه کنیم و سوال دیگری بپرسیم « به نظر شما ارزش انسان  مربوط به مسائلی باشد که پایدار یا ناپایدار بودنش به دست خود انسان است ، یا این که دیگران انسان ها هم می توانند پایدار و ناپایداری آن ارزش را تغییر دهند ؟ »

خب اگر شخص واقع بینین باشید ، دسته اول را انتخاب می کنید که فقط خود انسان آن معیار ها را تغییر می دهد . مثلا اگر ارزش شخصی ، زیباییش باشد ، صرف نظر از این که خود او این زیبایی را بدست نیاورده ، افرد دیگر به راحتی می توانند این انسان را بی ارزش کنند ( مثلا به این گونه که با ریخت اسید ، زیبایی او را از بین ببرند ) و در این صورت دیگر این شخص هیچ ارزشی نخواهد داشت ( البته اگر خودش ارزشش را زیباییش میدانسته این گونه می شود ) و یا اگر ارزش کسی به مال و اموالی که دارد باشد ، به راحتی میتوان او را یک شبه بی ارزش کرد ( با دزدیدن مال و اموالش ) و ...

پس این مسائل ( مثل : من خوشگلم اون زشته ، من بچه بالا شهرم اون بچه پایین شهره ، من سفید پوسم اون سیاه پوست و ... ) نمی توانند ارزش انسان تلقی شوند و مسلما هر کس به این مسائل افتخار کند ، انسان واقع بینین نیست !!! چرا ؟ چون :

   یک ) خود انسان نقش چندانی در بدست اوردن این ها ندارد .

    دو ) حفظ و نگه داری این مسائل فقط در اختیار خود شخص نیست بلکه نیگران نیز می توانند میزان این معیار را تغییر دهند .

   پس ارزش انسان باید مربوط به مسئله ای باشد که اولا به دست خود او کسب شود و در درجه بعد کم و زیاد کردن آن معیار فقط به دست خودش باشد نه دیگران .

   تنها چیزی که این دو معیار را دارد ، ( با تقوی بودن است ) یعنی خدا ترس بودن ، اطاعت کردن از خدا و ... .

این متن تلنگری بود از طرف قرآن کریم تا شاید چشم حقیقت بین ما باز شود و حقایق را آن طور که هست ببینیم و قبول کنیم . .

برگرفته از آیه 13 سوره مبارکه حجرات ؛